Wyniki ustrukturyzowane i ich dalsze wykorzystanie

Etap zwrotu w integracji AI decyduje, czy wynik pozostanie danymi, czy stanie się jedynie prezentacją. Osoba interpretująca może potrzebować wyrenderowanej nakładki lub raportu do podjęcia bezpośredniej decyzji, lecz późniejszy pomiar, audyt, zapytanie lub analiza badawcza mogą wymagać ustrukturyzowanego obiektu, z którego powstała ta prezentacja. Rozróżnienie nie polega na tym, że zrzut ekranu nie ma zastosowania klinicznego. Zrzut ekranu lub PDF jest przede wszystkim prezentacją wyniku, podczas gdy ustrukturyzowany obiekt DICOM może przenosić relacje i semantykę potrzebne do dalszych obliczeń.

Co zachowują obiekty ustrukturyzowane

DICOM SEG reprezentuje segmentację jako obiekt z ustrukturyzowanymi danymi pikselowymi i odwołaniami do obrazów lub serii źródłowych wraz z informacją przestrzenną potrzebną do interpretacji maski. DICOM SR reprezentuje kodowaną treść, taką jak ustalenia lub pomiary, w ustrukturyzowanym drzewie raportu i może odwoływać się do obrazów źródłowych. Dokładny zakres dostępnych informacji zależy od definicji obiektu informacyjnego i implementacji, dlatego użyteczne twierdzenie ma ograniczony zakres: te typy obiektów zapewniają odczytywalne maszynowo miejsce dla informacji, których nie przenosi sam wyrenderowany obraz.

Różnicę najłatwiej dostrzec w żądaniu dotyczącym dalszego wykorzystania. Załóżmy, że współpracownik prosi o objętości poszczególnych zmian, identyfikatory serii źródłowych albo ponowną analizę granicy segmentacji. Sam PNG nie zawiera etykiet wokseli, geometrii fizycznej ani odwołań do źródeł w postaci umożliwiającej takie operacje. PDF może jasno przekazywać wynik człowiekowi, pozostawiając jednocześnie te wejściowe informacje na poziomie maszynowym poza dokumentem. Jeśli pierwotny SEG, SR lub równoważna reprezentacja ustrukturyzowana zostały odrzucone, brakujących informacji na ogół nie da się odzyskać z wyrenderowanego obrazu.

Wybieraj obiekt zwrotny pod kątem następnego zastosowania

Dlatego projekt wyniku należy do przepływu pracy, a nie do końcowego etapu demonstracji modelu. Ustrukturyzowana segmentacja może wspierać nakładkę, obliczenie objętości lub późniejszy audyt, jeśli systemy odbierające zachowują i interpretują jej odwołania. Ustrukturyzowany pomiar można wyszukać albo przekazać innemu systemowi, jeśli jego kodowane znaczenie, podmiot, związek z badaniem i informacje o pochodzeniu przetrwają przekazanie. Wyrenderowany wynik nadal może być właściwym widokiem dla człowieka, ale nie należy mylić go z pełnym zamiennikiem wyniku źródłowego, gdy dalsze wykorzystanie wymaga struktury.

Wybór ten trudno odwrócić. Gdy przepływ pracy zachowuje wyłącznie obraz, późniejszy proces nie może z pewnością odtworzyć wszystkich odrzuconych etykiet, geometrii, tożsamości źródła i historii przetwarzania. Konieczne może być zachowanie zarówno obiektu ustrukturyzowanego, jak i odpowiedniej reprezentacji dla człowieka, ale jest to decyzja dotycząca przepływu pracy i odpowiedzialności, a nie uniwersalny wymóg, aby każdy wynik używał SEG lub SR.

Wynik ma zatem dwie grupy odbiorców, których nie należy mylić. Przeglądarka potrzebuje użytecznej prezentacji; inne usługi, audytorzy i przyszłe analizy potrzebują obiektu o jawnej tożsamości, relacjach i semantyce. Następna warstwa rozdziału pokazuje, jak oparte na standardach profile przepływu pracy koordynują te grupy odbiorców i przekazania między nimi.